Training geven

Later als ik groot ben wordt ik trainer? Dat dacht ik in 1998 toen ik zelf trainingen volgde gericht op verkoop, klantgerichtheid, persoonlijke effectiviteit en nog veel meer. In die tijd werkte ik als senior adviseur bij TopStart en ik vond het heerlijk om mensen te helpen om te leren en te ontwikkelen.

Toen ik trainingen kreeg dacht ik regelmatig: “dat kan ik beter, het kan spannender, het kan leuker enz..”. En dan kan je een grote mond hebben, maar je kan ook kijken….. kan ik het echt.

In 2000 starte ik met mijn trainingsbureau en via gekopieerde foldertjes rondbrengen in winkelstraten voor winkelverkoop trainingen kwam ik al vrij snel in andere typen trainingen terecht. Zoals het bouwen van teams, het omgooien van een strategie een een oude cultuur naar vernieuwing en dat in complexe omgevingen. Binnen Nederland maar ook steeds vaker buiten de landsgrenzen, variërend van Denemarken, Duitsland, België tot Gambia en Tanzania. Elke keer weer spannend het diepe in.

Het daagde me iedere keer uit om mezelf, en het vak opnieuw uit te vinden. Van bedrijfskunde naar Psychologie. Van psychologie tot didactiek. Van marketing naar antropologie. En altijd een stem in mijn hoofd die me herinnerde aan mijn voorliefde voor taal, kunst en muziek.

Als autodidact in het vak kreeg ik de kans om ergens rond 2005 een didactische graad te halen zodat ik ook les mocht geven op het HBO. Dat vond ik een enorme eer, want eindelijk kon ik officieel zeggen dat ik iets kon…. Ik vertelde namelijk altijd dat ik maar wat deed….als ik het over mijn vak had.

Van 2006 tot 2010 mocht ik op de University of Applied Sciences in Amsterdam les geven in vakken als strategisch management, projectmanagement en bedrijfskunde. Als men aan me vroeg hoe ik dat deed antwoordde ik altijd…. ach… ik doe maar wat.

Toen ik het allemaal kon, werd ik onrustig en bleef het theater aan me trekken. Dus trainingstheater was de volgende stap. De combinatie van entertainment en educatie kwam met het Prins4 programma super tot zijn recht. Vele mensen hebben geen andere kijk op het runnen van projecten hierdoor gekregen. Later zag ik veel elementen terug in Agile Scrum…. die namen had ik niet want….. ik deed maar wat.

In 2013 richtte ik samen met Anita, Richard, Jolanda, René-Marcel, Charlotte en ik de Coöperatieve vereniging Het Trainingsbureau op om grotere programma’s te kunnen uitrollen, en om met meerdere goede professionals samen te werken. Een nieuw hoofdstuk. Samen een bedrijf opbouwen…. ik deed maar wat.

Hier staat het vakmatig bezig zijn met training en ontwikkeling in organisaties centraal, maar ook het helpen groeien van mede trainers, het ontwikkelen van junior en medior trainers in de volle breedte. Vanaf het uitvragen van de leerdoelen tot het regelen van programma’s en de uitvoering. Uiteraard de laatste jaren aangevuld met e-learning en een steeds dominantere rol voor technologie. Ook is hier het essentie van leren model ontwikkeld wat inzicht geeft in individueel leer gedrag van mensen.

Alles bij elkaar is “ik doe maar wat” een enorme bron geweest tot continu leren, ontwikkelen en door ontwikkelen. Altijd nieuwsgierig en altijd gericht op delen. Nu met enorm veel inzicht in hoe trainen en ontwikkelen wel werkt, maar ook hoe het niet werkt, hoe je mooie programma’s maakt met aandacht voor inhoud, plezier, eenvoud, effectiviteit, vorm en betaalbaarheid. Multidisciplinair en constant de lat net weer even hoger. Wil jij als trainer jouw lat net nog even hoger leggen… dan help ik je graag verder op weg. Zodat jij alle lessen die ik geleerd heb omdat ik maar wat deed vele malen sneller tot je kan nemen.