Ongrijpbaar positief

Er brand een vuurtje in me. Een vuurtje wat me aanzet tot een aantal dingen. Blij maken van mensen maakt mij zo ontzettend blij. Elke keer als het lukt, voel ik diep in me dat het goed zit. Wie wil ik dan blij maken? Allereerst mezelf, ontzettend egoïstisch…. Maar ik kan helaas niet blij worden van gedroeftoeter om me heen. Klagen…. ik heb er geen tijd voor en toch doe ik het soms. Dan weet ik niet hoe ik het aan moet pakken. Gelukkig komt er dan heel vaak iemand met een oplossing. Maar heel veel mensen om me heen wil ik blij maken, eigenlijk iedereen die zich blij wil laten maken.

Blij maken in combinatie met kennis over organisaties, mensen en gedrag maar ook met een dosis creatieve daadkracht leidt tot vreemde situaties. Allereerst kan ik het gewoon niet laten om mijn gedachten op een zo mooi mogelijke manier op papier te zetten. Ik kan het niet laten om mijn hulp aan te bieden om mensen een ander perspectief te laten zien, waardoor iets negatiefs positief gedraaid kan worden. Ik kan het niet laten om mensen lekker eten voor te schotelen. Ik kan het niet nalaten om gedachtes en filosofieën te delen. En als laatste ben ik verslaafd aan de piano die als een spiegel vertelt wat het verhaal is en hoe gebrek aan techniek, en oefening er voor kan zorgen dat een mooi verhaal lelijk naar buiten kan komen. Hoe vaker je blijft oefenen en gewoon doorgaat hoe beter het verhaal na verloop van tijd overkomt.

Al deze impulsen zorgen er voor dat je niet begrepen wordt in de wereld van ruilhandel. Ruilhandel is gebaseerd op ik doe iets voor jou omdat ik wat van je terugverlang. Het gaat mis in de beleving van de ander op het moment dat je iets voor iemand doet, omdat je het gewoon wilt doen. Je verlangt niets terug maar je wordt wel blij verrast als je wat terug krijgt.

Volgens mij wordt de wereld mooier als we ons meer richten op het geven en delen van datgene wat je graag geeft en deelt. Het effect is dat mensen je ongrijpbaar positief gaan ervaren. Dat verbindt en geeft energie. En een automatisch gevolg is dat mensen dingen terug gaan geven, soms rechtstreeks, soms indirect.

Als je je laat drijven door de intrinsieke motivatie kan het niet anders dan dat je steeds beter wordt in de dingen waar je voor gaat. Tot er een moment komt dat je beter bent dan gemiddeld. En dan ga je opvallen. De behoefte en het verlangen naar je toegevoegde waarde die je levert neemt dan toe. Hier zijn mensen en organisaties bereid voor om die waarde die je levert terug te waarderen, niet omdat het moet maar omdat men het wil. En zo leidt het geven en delen van je passie uiteindelijk ook tot voldoende terugkrijgen.

Overigens niet vergeten dat de hypotheek ook betaald moet worden, dat kosten die je maakt om anderen blij te maken ook gedekt moeten worden etc, dus helemaal zonder terugvragen kan je niet altijd. Maar de focus op delen is duurzamer dan de focus op toe-eigenen.

Gun je deze tip ook aan anderen? Deel hem dan alsjeblieft. Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *