Ik wil voorbeelden!

Er zitten een paar hongerige cursisten voor me. Ze blijven maar vragen stellen. Hoe doe ik dit? Hoe kan ik dat het beste doen? Heb je een voorbeeld hoe ik dit moet aanpakken?

En ja hoor, ik laat me verleiden. Als volleerde verkoper neem ik ze in een gesprek bij de hand en loods ik ze langs keuzevragen, lok ik ze uit om hun behoefte kenbaar te maken, haal ik het koopmotief naar boven en vervolgens confronteer ik ze met een overtuigingsstrategie waarna ze allemaal naar me kijken met een blik van …WOW.. dat wil ik ook kunnen.

Vervolgens begint een ieder zich zelf klein te maken en mij groot te maken. Wat is dit heerlijk. Ze kijken tegen me op en ik voel mezelf groeien. Ik ben het machtige voorbeeld waar ze nooit aan kunnen tippen.

Na afloop van de sessie gaan ze naar huis. Thuis vertellen ze hun partners hoe geweldig de trainer was en dat ze nooit zo goed zullen worden als ik ben. Mijn ego is gestreeld en de volgende dag bel ik ze nog eens op om de complimenten in ontvangst te nemen…. Wat ben ik goed….

Tot ik dit verhaal aan een vakgenoot vertel. De collega slaat me om de oren met alle fouten die ik maak. “Het draait er niet om of de cursist jou geweldig vindt….”, spreekt ze uit. “Eeeehh… maar als die cursist me geweldig vindt wordt ik aanbevolen en heb ik meer business”, stamel ik terug.

“Daar heb je een punt, je hebt wellicht meer business, maar waar draait het om? Wil je dat de cursisten echt wat leren? Zij moeten toch centraal staan. En soms, inderdaad als je ze centraal zet zijn ze op korte termijn niet heel enthousiast. Leren doet namelijk wel eens een beetje pijn. Maar de duurzaamheid van wat je doet is wel veel groter.”

Ik denk even na en besef ineens dat duurzaamheid wel eens heel onvoordelig kan uitpakken. “Als ik ze duurzaam echt iets leer hebben ze me niet meer nodig, dan stort mijn business toch in?”, geef ik terug.

“Vandaag misschien wel, maar wat denk je dat er op langer termijn gebeurt?”

Deze dialoog voerde ik ongeveer vijftien jaar terug. Wat ben ik blij dat ik toen regelmatig naar bijeenkomsten van de NVO2 (toen nog NVvO) ging. Daar is me duidelijk geworden dat je als trainer veel meer voor elkaar krijgt als je niet altijd concreet laat zien hoe geweldig je het zelf kan. Nee, je moet juist met de ander mee gaan om hem of haar te laten ontdekken hoe hij of zij zelf kan groeien. Dat doet af en toe inderdaad pijn. Dat is af en toe heel confronterend. Maar het is zo gaaf als je een cursist na verloop van tijd iets zo geweldig ziet doen dat je denkt: “Daar kan ik nog wat van leren!”

De cursist vraagt nu nog regelmatig om de voorbeelden, gelukkig laat ik me steeds minder verleiden om de voorbeelden zelf te geven.

Gun je deze tip ook aan anderen? Deel hem dan alsjeblieft. Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *