Archive for ArcoKats

Dat hoofd en dat maaiveld hoe zit dat ook al weer?

Wie geen fouten maakt maakt meestal niets, die dooddoener kennen we allemaal. Maar oh jee wat gebeurt er met mensen die constant fouten maken…

Het maaiveld staat er prachtig bij. Mooi egaal groen en ineens ontluikt er een bloem die net iets harder groeit dan het gras. Midden op het veld. Het geeft kleur maar verstoort wel de rust. Het verstoort het patroon wat we allemaal kennen en tegelijkertijd is die ene bloem nog geen teken van een bloeiend bloemenveld. Nee, die ene bloem staat er maar een beetje alleen in de spotlights. Je kan duidelijk zien dat het nog geen prachtig afgestemd boeket is.

Het gaat zo veel beter als je in één keer in de kas geplante bloemen tegelijkertijd in een bloemenveld zet. Van niets, naar iets perfects… Daar heb j echter de kas voor nodig. De kas bestaat er dankzij dat ene bloemetje wat spontaan zijn hoofd boven het maaiveld uitstak.

Zo is het in werkomgevingen, zo is het in de muziek, zo is het op de scholen. Je kan je hoofd boven het maaiveld uitsteken, dit kan uitgroeien tot prachtige successen, maar het kan ook volledig mis gaan. Soms heb je de middelen niet om kasgekweekt te zijn maar moet je gewoon beginnen, op hoop van zegen. Start-up organisaties met weinig geld zullen in het begin veel meer fouten maken dan organisaties die jarenlange voorbereiding hebben voor ze iets in de markt zetten.

Vernieuwing en verandering komt van diegene die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt. Mensen die dat regelmatig doen krijgen aan het begin van hun carrière meestal klap na klap, mislukking na mislukking. Met af en toe een positieve uitzondering. Hou je het vol om je kop boven het maaiveld uit te steken, vang je de klappen op en wordt je gecoacht in een veilige omgeving dan bestaat de kans dat je uitgroeit tot iets geniaals…

Dus … wat doe je? Ga je voor de prestatie of ga je voor het leren…Of kies je de gulden middenweg, presteren waar het moet en leren waar het kan?

Letterlijk en figuurlijk taalgebruik

In deze video leer je waarom het zo belangrijk is om je bewust te zijn van het verschil tussen letterlijk en figuurlijk taalgebruik als je met anderen communiceert.

20100716-IMG_1429s

Stilstaan om gas te geven

Herken je de drukte… je loopt van het ene project in het andere en voor je het weet ben je volop in beweging maar is de richting zoek. Reactief respondeer je naar iedereen en naarmate er meer vragen op je af komen wordt het steeds lastiger om iedereen op de juiste manier te helpen.

Zaken blijven half liggen omdat je steeds weer aan iets nieuws begint voor het vorige afgerond is. En na verloop van tijd heb je één grote bak met half afgeronde projecten waar iedereen continu op terugkomt en je ziet door de bomen het bos niet meer.

Mocht je dit herkennen, trap dan eerst even op de rem. Sta stil en organiseer jezelf. Bepaal wat jouw prioriteiten zijn en organiseer de stroom van reacties. Lukt dit je lastig vraag dan gerust een coach of een personal organiser om je daarbij te helpen.

Voor mij werkt het in ieder geval om met enige regelmaat even een paar dagen onderhoud aan mezelf te plegen. Hierdoor ontstaat rust en ruimte en lukt het beter om die dingen die echt belangrijk zijn te realiseren. Oh, ja bij dat onderhoud hoort ook, op tijd stoppen met werken en rust nemen om je hoofd te re-setten. Als het drukker is dan moet je dit bewust doen, zelfs tegen je gevoel in. Je productiviteit gaar hier alleen maar door omhoog.

Succes

Terug en vooruit kijken

Zo aan het einde van het jaar vervang ik de tip van de week even door een terug- en vooruitblik.

Een jaar met veel beweging. Een maatschappij waarin weer economische groei lijkt te zitten. Een maatschappij waarin het met heel veel mensen heel erg goed gaat. En tegelijk een maatschappij waarin mensen angst hebben om te verliezen wat ze hebben en een maatschappij waarin mensen aan de kant staan die niet (meer) mee “mogen” doen.

De tegenstellingen lijken groter te worden en in mijn dagelijkse praktijk als trainer en als bestuurslid van HetTrainingsbureau spoort deze ontwikkeling me aan om de verbinding te zoeken. Verbinden tussen de verschillende lagen van de maatschappij is meer en meer nodig. Tegelijkertijd vliegen de adviezen om je alleen te omringen met succesvolle mensen je op sociale media om de oren.

Er zijn aanslagen en de wereld lijkt steeds onveiliger te worden terwijl er tegelijkertijd winsten geboekt worden op veiligheidsgebied. Kortom we leven in een vat vol tegenstrijdigheden die voor velen moeilijk te bevatten zijn. Zet je de zonnige bril op dan is alles fantastisch, verleg je het perspectief dan is er één groot zwart gat.

Wat ik de afgelopen jaren zelf sterk geleerd heb is dat het perspectief wat je kiest een keuze kan zijn. Je moet dan wel de vaardigheid aangeleerd hebben om je perspectief te kiezen. Die vaardigheid kan pas ontstaan als je het inzicht hebt dat je dingen van meerdere kanten kan benaderen. Die vaardigheid kan pas ontstaan als je jezelf bewust bent van het gegeven dat alle media vanuit het perspectief van de zender werken. Die vaardigheid kan pas ontstaan als je beseft dat de reactie van een ander op jouw gedrag meer zegt over de ander dan over jouw gedrag.

Ik doe mijn best om het oordeel zo veel mogelijk uit te schakelen. Dat lukt vrij aardig alhoewel ik me besef dat ik een oordeel heb over bevooroordeeld kijken en onbevooroordeeld kijken. Dus helemaal zonder oordeel lukt niet.

Ik doe mijn best en blijf dit het komende jaar ook doen om mensen en organisaties te helpen om het perspectief te kunnen verleggen. Hierdoor kan kansloosheid ineens vervangen worden door kansrijkheid. Hierdoor kan angst en daarbij horende haat vervangen worden door vertrouwen en liefde. Verandert daardoor de realiteit….. nee, die blijft hetzelfde. Oorlog blijft oorlog, extremisme blijft extreem, en ziekte en dood blijft verdriet doen. Wat er wel verandert is de energie die overblijft als je naar de dingen kijkt. Energie kan gericht worden op het creëren van vrede, energie kan gericht worden op het matigen van extremisme, energie kan gericht worden op zorgen voor zieken en rouwenden waardoor er daadwerkelijk positieve actie ondernomen wordt. Bekijk je het vanuit een ander perspectief dan verlam je of wordt je agressief. In beide gevallen leidt dat tot destructief in plaats van constructief gedrag.

Ik wil hier het komende jaar weer met volle energie aan gaan werken. Samen met individuen, met organisaties en met heel veel andere trainers om zodoende de aanwezige energie van mensen te concentreren op zaken die er werkelijk toe doen.

Graag bedank ik iedereen die me in 2016 in staat gesteld heeft om groei te realiseren, klanten, trainers van HetTrainingsbureau, familie en vrienden. Zonder jullie had ik niet gestaan waar ik nu sta. Ik vertrouw er op dat we samen in 2017 nog meer impact kunnen hebben.

Waar ben jij bang voor?

Ik ben zo bang voor bang zijn…. Bang zijn is namelijk iets wat ontzettend veel energie kost. Bang zijn zorgt dat je in een verhoogde staat van paraatheid komt om te vechten te vluchten of het bevriest je.

Om me heen zie ik heel veel bange mensen, bang voor…:

  • Aanslagen zoals in Berlijn
  • Neervallende vliegtuigen
  • Bijtende honden
  • Buitenlanders
  • Mensen die bang zijn voor buitenlanders
  • Godsdienst fanatici
  • Anti godsdienst fanatici
  • Bazen
  • Ondergeschikten
  • Kinderen
  • Ouders
  • Het podium
  • Succes
  • Falen
  • etc…..

Een beetje angst kan natuurlijk goed zijn, je wordt er alerter door. Toch merk ik dagelijks als ik me op mijn angsten richt dat ik verkramp en geen waarde meer toevoeg. Als ik de moed heb om over mijn angsten heen te stappen, de confrontatie aan ga en vanuit vertrouwen werk dan gebeuren er mooie dingen. De eerste stap om naar dat vertrouwen toe te gaan is bewust zijn van het gegeven dat “iets” je belemmert om vrijuit actie te ondernemen. Vanuit dat bewustzijn is het nodig om uit te zoeken wat het “iets” is. Vaak is het een angst die je ooit terecht hebt opgebouwd. Zodra je hem kan benoemen dan kan je de confrontatie aan en kan je kiezen om geen last meer te hebben van de angst als hij je niet helpt. Hierbij is het belangrijk dat je erkent dat je de angst hebt, dat je bewust bent van het gegeven dat de angst je niets te bieden heeft en dat je afstand van de angst wilt nemen.

Angst heeft ook goede kanten, het gegeven dat ik bang ben voor angst, geeft me energie om vertrouwen te promoten.

Ik wens je fijne feestdagen en volgend jaar een jaar waarin vertrouwen het wint van de angsten.

Beoordeling en effect

Als trainer ben ik altijd bezig met het realiseren van een bepaald effect. Soms wil ik dat iemand over een bepaald onderwerp gaat nadenken zodat er bewustheid gecreëerd wordt, soms wil ik de dialoog tussen mensen op gang brengen en soms wil ik dat iemand iets aanleert.

Daarnaast ben ik als trainer ook een podiumdier die voor het oog van het publiek (de cursisten) mijn kunstje doe.

Elke keer wordt ik in deze twee rollen door de cursist, en door de opdrachtgever beoordeeld.

Soms zit er een behoorlijke tegenstrijdigheid in de twee uitgangspunten. Als ik een hele hoge beoordeling van de cursisten krijg omdat men een leuke prettige middag gehad heeft wil dat niet per definitie zeggen dat er wat geleerd is. Andersom kan het ook. Ik kan mezelf nog een trainer herinneren waar ik 20 jaar geleden een training van gehad heb. Deze persoon heb ik toen in mijn beoordeling een 4 gegeven omdat ik haar behoorlijk irritant en kinderachtig vond. Nu 20 jaar later weet ik dat ik, juist omdat ik me zo geïrriteerd heb ontzettend veel geleerd heb.

Kijk dus altijd een stap verder dan alleen de vraag of het gewaardeerd is maar toets vooral of het beoogd effect bereikt is.

Inner voice

Jij hebt jouw ideeën. Jouw eigen waarheid, jouw eigen “ik”. Die waarheid zit diep in jezelf opgesloten. Pak hem vast, onderzoek hem, en laat hem los. Spreek je uit, beken kleur en ontdek wat er gebeurt als je jouw innerlijke stem de ruimte geeft om zich te laten horen. De innerlijke stem weet namelijk wat wel en niet bij jou hoort. De innerlijke stem hoef je niet te laten overstemmen door meningen van anderen en beperkende gedachten van jezelf.

Conflicten zijn goed

Hoe kan ik voorkomen dat er conflicten in mijn team zijn..? Die vraag komt regelmatig bij trainers in de agenda. Het is jammer dat er vaak veel energie gestoken wordt in het voorkomen of wegnemen van conflicten omwille van de negatieve energie die bij conflicten gevoeld wordt. Want… conflicten zijn een normaal verschijnsel als je samenwerkt. Ze zetten je op scherp en geven input om nog betere teamkeuzes te maken.

De inzet om conflicten te vermeiden is er een die leidt tot een broeinest aan onuitgesproken ergernissen. Zolang het probleem niet benoemd is kan dit desastreuze gevolgen hebben.

Maar ruzie is toch niet leuk? Dit is een perceptie kwestie. De wijze waarop je een conflict bespreekt of aanpakt kan op verschillende manieren. Je kan zeggen, we gaan even knokken en degene die verliest mag kiezen. Je kan ook zeggen we gaan naar elkaar luisteren en degene met de beste argumenten beslist. Er is ook een mogelijkheid om de lobby op te zoeken, degene met de meeste vriendjes wint dan. Een andere optie is het debat opzoeken, kortom er zijn nogal wat verschillende methoden om een conflict op te lossen. Oh ja dan heb je ook nog de kop in het zand methode…. dat wat je niet ziet is er niet.

Steeds terugkerende conflicten over hetzelfde thema bewijst dat er onvoldoende eenduidigheid is over de koers. Heldere keuzes, helpen om acties te richten. Je kan dan meningen toetsen aan de keuzes waardoor je een objectief referentiekader opbouwt.

Wil je dat conflicten leiden tot verbetering dan doe je er goed aan om een bewuste keuze te maken over hoe je met conflicten omgaat. Als er wantrouwen jegens elkaar heerst dan doe je er verstandig aan om voor je de conflicten aangaat interesse in elkaar te tonen. Samen spelen, samen iets bouwen. En voor je het weet heb je een sfeer waarin conflicten constructief zijn.

Denk groot, doe klein

Grote prestaties worden geleverd door kleine acties. Echter niet alle kleine acties leiden tot grote prestaties. Een belangrijk element hierin is het constructief en fundamenteel doorbouwen in een bepaalde richting. Om dat te kunnen doen is groot denken nodig.

Stel je voor…. over 20 jaar, ik weet het 20 jaar is ver weg…., wat wil je dan gerealiseerd hebben? Voor jezelf, voor jouw business etc… Waar sta je dan?

Datgene wat je nu voor ogen hebt probeer dat zo concreet mogelijk voor te stellen. Hoe ziet het er uit, hoe voelt het etc…

Bedenk welke obstakels je twee stappen daarvoor zal moeten overwinnen. En redeneer zo terug naar het NU.

Vervolgens vertaal je jouw doelstelling die je over 20 jaar voor je gezien hebt, de doelstelling die je dus al gerealiseerd hebt in jouw creatieve visionaire brein in richting bepalende waarden. Het geeft je een set aan uitgangspunten die je in jouw dagelijks handelen in het hier en nu helpt om sneller jouw keuzes te kunnen maken.

Voldoet een kleine actie in het hier en nu aan het bouwen van jouw grote droom voer dan de kleine actie met volle overgave uit. Doe dat kleine dingetje vooral zo goed mogelijk. Voldoet een kleine actie aan het overleven in de huidige omstandigheden doe het dan met minimale inspanning zodat het jouw voortgang niet in de weg staat.

Elke dag één steen op de juiste plek leggen zorgt na een jaar voor 365 stenen die een stevig fundament vormen. Elke dag een steen verleggen omdat die in de weg ligt zorgt na een jaar voor dezelfde hoeveelheid spierpijn zonder fundament.

Dus denk groot en doe klein!

tip van de dag wordt tip van de week

Gedurende de afgelopen jaren kon je elke werkdag een tip van mij lezen die je hielp om een andere blik op de realiteit te werpen. Hierdoor ontdek je meer, zie je meer, krijg je meer begrip en kan je jouw doelen beter halen.

Voor mij was dat een les in discipline, het was een experiment om te kijken wat er gebeurt. De impact van een dagelijkse tip is groot en tegelijkertijd totaal niet. Elke dag even een paar minuten stilstaan om te reflecteren, de les op te zoeken en dit vast te leggen. Het was een goed meditatief moment, het zorgde voor impact, enkele mensen hebben me ontvriend wegens overmatig posten, hetgeen natuurlijk hun goed recht was. Weer anderen vonden het knap om de discipline er zo in te houden. Weer anderen vroegen zich af of ik niets beters te doen had. Ook werd regelmatig gevraagd, houdt de inspiratie nooit op? Nog anderen vroegen zich af of ik alles vooraf geschreven had of dat ik het echt elke dag opnieuw verzon.

De lessen uit de dagelijkse posting heb ik gehaald. De discipline is gelukt. Elke dag vastleggen van de belangrijkste les die ik zelf geleerd heb, heeft een goed effect gehad. In de tussentijd is HetTrainingsbureau gegroeid. Hier wordt een dagelijkse discipline van me verwacht op andere fronten. Ik heb geleerd wat de kracht van focus is. De focus ga ik voor een deel verleggen. Niet dat er geen tips meer van me voorbij komen. De kwaal om te blijven schrijven zal vast niet overgaan. En de inspiratie houdt pas op als ik stop om me te verwonderen over wat ik elke dag meemaak, en dat blijf ik doen. Sorry voor degenen die op t punt staan om me te ontvrienden… ga gerust je gang, ik neem je niets kwalijk. De tip zal niet meer eens per dag komen, maar die ga ik terugbrengen naar de tip van de week.

Willen jullie me laten weten op welke dag je die tip het liefste ontvangt?

En wellicht ook nog iets over de vorm waarin je die tip het liefste ontvangt?

Ik ben benieuwd……