Agenda’s

Spitsvondig zijn is leuk. Door snel te denken en snel verbanden te leggen ontstaan vaak hele nuttige of grappige dingen. Daar beleef ik persoonlijk veel plezier aan en ik heb de neiging om de spitsvondigheid snel naar buiten te gooien. Onbewust trap ik daarmee nog wel eens iemand op de tenen.

Harde grappen, komen soms veel harder binnen dan de bedoeling is. Hierbij is de context en de agenda waarbinnen de grap gemaakt wordt van groot belang en soms vergis ik me in de omgeving. In een cultuur waarbij er volledig onderling vertrouwen is en waarin er ook een groot innerlijk vertrouwen bij iedereen heerst zal de toon van feedback al snel wat harder kunnen worden. Daarmee wordt een creatieve sfeer geschapen waarbinnen snel geschakeld kan worden en waarbij verbale spelletjes een middel zijn om verbeteringen aan de kaak te stellen en de boel op scherp te zetten. Persoonlijk vind ik dit een plezierige manier van samenwerken. Veel plezier maken, elkaar af en toe een beetje dwarsbomen emoties soms laten escaleren en afsluiten met een knuffel of een gezamenlijk bak koffie of een biertje.

Als externe, hofnar is het vaak mogelijk om op deze manier zaken aan de kaak te stellen die binnen de taboesfeer van de organisatie leven. In die rol is het gepast om je ongepast te gedragen. Dit wordt gedaan om zaken op de agenda te krijgen die er anders niet op komen, om heilige huisjes omver te werpen of om wat discussie los te krijgen.

Het gaat fout als ik mijn gesprekspartners verkeerd inschat. Als ik persoonlijke onzekerheden bijvoorbeeld niet zie. Of als ik het vertrouwen van iemand nog niet gewonnen heb. In zulke situaties worden mijn opmerkingen zwaarder gewogen dan ik ze bedoel. Hiermee kan ik mensen de mond snoeren en ze onbedoeld in de hoek zetten. Persoonlijk vergis ik me nog wel eens in mensen die een zeer stevige indruk maken. Het gaat fout als we niet allemaal met dezelfde agenda in ons hoofd zitten. Mijn agenda is in overleggen vrijwel altijd gericht op het totaal resultaat van hetgeen waar we op dat moment mee bezig zijn. Ik richt me totaal niet op mijn persoonlijke positie, en maak me niet druk of ik er persoonlijk beter of slechter van wordt, het totaaldoel wint van de individuele doelen. Als anderen in hetzelfde overleg bewuster met persoonlijke belangen omgaan of daar nog geen keuzes in gemaakt hebben kloppen de agenda’s niet met elkaar. Dit vormt een belangrijke bron voor misverstanden in de communicatie. Op zo’n moment, bij een escalatie is het goed om even de blik te richten op het proces. Hebben we hetzelfde doel? Wat wordt er verwacht? En hebben we een gelijkwaardige beleving van de communicatie.

Fijn om hier af en toe bewust van te worden gemaakt.

 

Gun je deze tip ook aan anderen? Deel hem dan alsjeblieft. Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *