Pessimisten pesten

De optimist ziet het glas half vol, de pessimist ziet het glas half leeg en de realist ziet een glas en weet waar de kraan is. Dit soort uitspraken vliegen je om de oren op diverse sociale media. Het staat er bol van de 10 tips voor een succesvol leven en 7 gedragskenmerken van toppers etc. Als je goed door de zaken heen leest komt het er vrijwel altijd op neer dat succesvolle mensen geloven dat het succes aan henzelf ligt en dat niet succesvolle mensen soms geloven dat de pech aan henzelf ligt maar nog vaker dat het aan anderen ligt.

Laat ik je direct even uit de droom helpen. Het ligt een beetje aan jezelf en het ligt een beetje aan de ander en het ligt voor een groot deel aan de toevalligheid van ervaringen en de ontmoetingen met leiders in je leven.

Mensen hebben een sterk de neiging om te doen wat hun leiders doen. Dus niet wat hun leiders zeggen, maar wat hun leiders doen. Het overnemen van gedrag begint al in de vroegste kinderjaren. Als pappa de hele dag met een biertje achter de TV hangt zal kindlief dit gedrag als uitermate volwassen beoordelen en zijn of haar best doen om dit zo goed mogelijk te kopiëren. Wordt dit gedrag gecombineerd met dagelijkse klaagzang over alles wat er mis is in dit land, dan leert het kind dat dit de werkelijkheid is.

Helaas kunnen kinderen niet kiezen in welk nest ze opgroeien en hebben ze geen zeggenschap over hun eerste leidinggevenden.

Vervolgens komt men op een school. Ook daar zijn leiders aanwezig. Zowel binnen het onderwijzend personeel als binnen de groep leerlingen. Leiders met voorbeeld gedrag wat aanzet tot het ontwikkelen van een attitude.

Aan het einde van de schoolperiode is er al heel veel gedrag ingeprent. De toevallige samenloop van omstandigheden heeft hier heel veel invloed op gehad.

Grofweg kan je de schoolverlaters indelen in vijf groepen. De eerste groep zijn de sociale optimisten. Mensen die geleerd hebben hoe je samen met anderen op een positieve manier kan werken aan het realiseren van doelen. In mijn ogen een doelgroep die we keihard nodig hebben om de wereld mooier te maken. De tweede groep zijn de asociale optimisten. Mensen die geloven dat je je eigen doelen kunt realiseren en dat je daar anderen zonder enig bezwaar voor mag misbruiken zolang je maar binnen de grenzen van de wet blijft. Een doelgroep die prima tot zijn recht komt in onze maatschappij. Een groep die zich weinig tot niet bekommert om een ander, omdat men er van overtuigd is dat succes een eigen keuze is. De volgende groep zijn de sociale pessimisten. De groep die zich slachtoffer voelt van de maatschappij, die blijft lachen en aangeeft zich te schikken in hun lot zonder zelf het heft in handen te nemen. Immers als je voor een dubbeltje geboren bent zal je nooit een kwartje worden. Ze staan altijd voor iedereen klaar en ze komen slecht voor zichzelf op. De vierde groep zijn de asociale pessimisten. Deze groep voelt zich oprecht slachtoffer vindt dat anderen altijd de schuld zijn van hun problemen en ze verkeren in een constante staat van onbegrip en agressie. Als laatste hebben we de groep die precies in het midden zit, de onbezorgde neutralisten. Dit is verreweg de grootste groep.

De onbezorgde neutralist past prima in een maatschappij. Ze komen over het algemeen goed aan een baan en bouwen een prima bestaan op waarbij het “doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg” als levensmotto gehanteerd wordt. De perfecte werknemer, de perfecte buurman of buurvrouw. Ze dragen hun steentje bij en je hebt er geen last van. Deze groep maakt zich niet druk om een ander niet druk om zichzelf zolang de stroom overwegend positief is.

Is hiermee al vastgelegd waar je uitkomt als je aan het einde van de schoolperiode bent? Daar geloof ik niet in. Succeservaringen kunnen een transformatie veroorzaken. Als je vastzit in jouw geloof dat het nooit anders kan en je ervaart het tegendeel dan kan dit een vuurtje aanwakkeren waardoor je de verandering van binnen uit doormaakt. Alleen in die gevallen is de verandering duurzaam.

We leven in een maatschappij waarin het optimisme nodig is om tot actie te komen. We leven in een maatschappij waarin behoorlijk wat pessimisten elke vorm van actie willen voorkomen. We leven in een maatschappij waarin de asociale optimist niet zit te wachten op activatie van de sociale pessimist. En we leven in een maatschappij waarin heel veel potentieel van sociale pessimisten niet wordt benut. We leven in een maatschappij waarin veel potentieel van asociale optimisten en asociale pessimisten niet wordt aangewend om de maatschappij mooier te maken.

Zullen we ….? Zullen we….? Als sociale optimisten de kans pakken, om de pessimisten te pesten? Zullen we ons best doen om succeservaringen te gunnen aan de pessimisten. Zullen we optimistisch als we zijn net dat stapje harder lopen om succeservaringen besmettelijk te laten worden. Als we het willen kan het.

Bedenk voor jezelf vandaag eens, welke succeservaring kan ik een pessimist vandaag geven? Bedenk eens welke boodschap je daarbij wilt delen? Bedenk eens wat jij in handen hebt om één pessimist te helpen transformeren?

Wellicht heb je er nog meer aan om een asociale optimist een succeservaring te gunnen met sociaal optimisme? Je zal verstelt staan wat we in beweging kunnen krijgen.

Doe je mee?

Oh ja maar hoe moet dat dan?

Een paar voorbeelden:

  • Behandel iedereen alsof het een sociale optimist is (met een beetje geluk gaan ze het zelf ook geloven)
  • Wees die leider die voorbeeldgedrag geeft, positief, opbouwend en vooral dienend
  • Kijk eens in jouw bedrijf of je een vacature hebt waar je een afgeschreven persoon met talent weer op de rit kan krijgen
  • Spreek positief over mensen en heb oog voor de talenten, die vlekjes ziet een ander wel
  • Ga eens het gesprek aan met mensen die de meest slechte baantjes vervullen over hun dromen en kijk of je ze een stapje verder kunt helpen
  • Deel je successen
  • Laat ook jouw kwetsbaarheden zien, het helpt mensen als ze zien dat de wil om te slagen groter is dan de angst om te falen
  • Ga les geven op de weekendschool
  • Neem eens een drop-out een week mee in jouw business
  • Praat met anderen over hetgeen we mogelijk kunnen maken
  • Vraag iemand van het 1000 kansen project van JCI Nederland waarmee je ze kan helpen
  • Ga eens langs bij het in between café, of bij de broekriem of andere vrijwilligers projecten ter bevordering van actieve participatie

Zo maar een paar kleine stappen die de pessimisten enorm kunnen pesten omdat de succeservaringen net zo besmettelijk zijn als het gemopper.

 

 

 

Gun je deze tip ook aan anderen? Deel hem dan alsjeblieft. Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *