Tip van de dag

Op welk niveau, of beter in welke dimensie werk je?

Al jaren werk ik als trainer en het valt me op dat er nog regelmatig misverstanden zijn tussen trainers, opleiders, opdrachtgevers en cursisten over de vraag wat een goede training is.

Steeds vaker wordt ik me bewust dat de invloed van het bewustheidsniveau een grote rol speelt in de misverstanden.

Om het oordeel over niveaus achterwege te laten spreek ik liever over dimensies.

De Concreet Fysieke dimensie

Denk hierbij aan de lichamelijke beheersing. Voorbeelden;”met vier borden tegelijk lopen, een dans leren beheersen, een stuk hout bewerken etc..” Voor deze zaken is het van belang dat je een goed voorbeeld moet kunnen reproduceren. Het aanleren van een beweging vraagt vooral veel praktische training. Goede voorbeelden van een trainer die de techniek zelf goed beheerst is hierbij heel vaak wens van de cursist. Daarnaast moet de trainer ook in staat zijn om te herkennen waar de bottlenecks in het leerproces zitten. De trainer levert voorbeeldgedrag en trainingsschema’s om het in de praktijk toe te kunnen passen.

De Concreet Cognitieve dimensie

Denk hierbij aan het beheersen van kennis en praktische cognitieve vaardigheden. Voorbeelden: “Een berekening kunnen maken, Weten welke wet en regelgeving er is op het gebied van voedselveiligheid, Weten aan welke voorwaarden een goede arbeidsovereenkomst moet voldoen, Een kostprijsberekening kunnen maken, Informatie over de schilderijen in het Rijksmuseum kunnen vertellen”

Binnen deze twee gebieden is het expertniveau van de trainer op inhoud / vaardigheid van groot belang in de ogen van de opdrachtgever.

Gaan we een laagje dieper dan kom je uit bij de volgende twee dimensies

De Abstract Fysieke dimensie

Hierbij is het minder relevant om exact met vier borden te kunnen lopen maar hierbij verdiep je je meer in de anatomie en ga je op zoek om het systeem onder de bewegingen te snappen. De inhoud is minder concreet en de leerweg is complexer. Hierbij is de werkelijke beheersing van een techniek door de trainer niet per definitie noodzakelijk als er maar wel beheersing van een vergelijkbare techniek is. Kennis over de instrumenten waarover beschikt wordt is wel belangrijk. Een goede hockeyer met inzicht zou een voetballer op dit gebied wellicht beter kunnen trainen dan een goede voetballer zonder inzicht.

De Abstract Conginieve dimensie

Hierbij moet je denken aan het plaatsen van zaken in een bredere context. Een website bouwen doe je op abstract niveau door te bepalen wat waar waarom moet staan. Hierbij combineer je diverse zaken vanuit marketing, de organisatievragen en het programmeren tot een geheel. Verbanden leggen tussen diverse kennisvelden is hiervoor belangrijk en dat is een heel ander gebied dan daadwerkelijk een programmeertaal kennen.

Naast de vier genoemde zijn er nog meer filosofische dimensies en meer spirituele dimensies te benoemen alsmede ook de meer integrale dimensies en de ondersteundende dimensies. Kortom er is een woud aan insteken die je kunt kiezen als trainer, een woud aan insteken waar je als cursist of als opdrachtgever van uit kunt gaan. Dit leidt eenvoudig tot misverstanden. Een trainer in websites maken die geen verstand van PhP code heeft zou wel eens een hele goede kunnen zijn die slecht het vertrouwen wint bij concreet cognitief ingestelde cursisten. Vooral als er vooraf geen helderheid is geschapen omtrent de verwachtingen.

Tip, als je investeert in training en opleiding, denk dan ook na over de dimensie.

Verbind en heers

Om resultaten te halen is het steeds belangrijker dat je de juiste verbindingen aangaat. Kennis is voor iedereen beschikbaar, net zo als heel veel middelen om dingen voor elkaar te krijgen. Het is hierom belangrijker geworden dat je “echt” bent. Verbinden schept ruimte om samen te groeien.

Wees je bewust van jouw drijfveren en kwaliteiten. Verbind met mensen die je aanvullen, uitdagen en aanspreken. Op die manier heers je over jouw eigen stuk, net als de ander en samen krijg je veel meer voor elkaar.

Gedraag je als een professional

De tip voor deze week is … gedraag jezelf als een professional. Maar wat betekent dat dan?

Allereerst gooi al je kennis en kunde over boord. Doe alsof je als een kind voor de eerste keer ontdekt wat je al weet. Vertaal datgene wat je weet in taalgebruik wat iedereen kan snappen. En laat vooral merken dat je veel meer interesse hebt in de ander dan in jezelf.

Dit lijkt eenvoudig, maar het is verdraaid lastig om het zo simpel te maken… succes!

Het kan altijd beter

Soms krijg je tegenstrijdige geluiden. De ene persoon is laaiend enthousiast over iets wat je hebt gedaan en de volgende persoon is uiterst negatief over exact hetzelfde. Als trainer maak je dat zeker regelmatig mee. De eenvoudige verklaring ligt er in het feit dat mensen verschillen. De ene persoon houdt van stevige harde aanpak met heftige confrontaties en een hoop “harde” humor en de ander houdt van een voorzichtige liefelijke aanpak.

Het gegeven dat de reactie van de ander niets te maken heeft met mij maar alles met zijn of haar perceptie maakt het eenvoudig om met de negatieve reacties om te gaan. Als je jezelf niet aangevallen voelt maar in plaats daarvan verdiept in de belevingswereld van de ander gebeurt er iets magisch. Je leert veel meer over het effect van je eigen gedrag op de ander. Hierdoor wordt je nieuwsgierig naar meer. Dus het uitvragen van de ander over “het waarom” van zijn of haar negatieve oordeel levert enorm veel informatie op. Zelf kan je kiezen welke stukken van de feedback je wilt gebruiken om ander gedrag aan te leren.

De dag dat ik ontdekt heb dat kritiek op mij een bron van inspiratie om te leren is veranderde dat mijn professionele houding. De angst om te falen verdween en de verbindingen met mijn criticasters zijn enorm verstevigd.

Elke dag, ontdek ik wel weer iets waardoor ik weet dat het nog beter kan. Snel invoeren van de verbeteringen levert positieve energie en groei op. Druk maken over waarom ik gefaald heb levert negatieve energie en geen verbetering op.

Het kan altijd beter!

Dit is in verhalende vorm mijn tip van deze week, “Ontvang kritiek als cadeau en je wereld verandert.”

Proces en mens

Als bedrijf wil je constante kwaliteit leveren. Hiervoor is het belangrijk dat je een organisatie opbouwt met processen waarin checks en balances zitten. Deze processen dienen er voor om je klant een voorspelbaar product of dienst te leveren zodat je zekerheid kan garanderen. Het proces is ingericht om de foutkans zo klein mogelijk te maken. Naarmate je materie meer risico’s met zich mee brengt is het uitsluiten van fouten belangrijker.

Nu werk je in een omgeving met mensen. Mensen zijn geen robots, ze zijn niet te programmeren, ze hebben geen constante kwaliteit en ze zijn in staat om vernieuwingen en veranderingen te realiseren.

Hoe krijg je het dan voor elkaar dat de menselijke factor maximaal rendeert in je organisatie. In het verleden in de machine bureaucratie was de mens een verlengstuk van de machine en deze kon je aansturen met een soort meet en regel systeem. Alles gericht op het zo optimaal efficiënt produceren van hetzelfde product of dezelfde dienst. Routine was regel. Deze routine kunnen machine’s en robots veel beter, goedkoper en efficiënter uitvoeren dan mensen.

Mensen zijn dus niet meer nodig voor dat werk waar mensen eigenlijk helemaal niet goed in zijn. Gelukkig ontstaat er hierdoor ruimte om de creatieve mens een plek te geven in het systeem. Het verbeteren, optimaliseren en vernieuwen van processen kan een mens uitstekend. Ook het vinden van oplossingen waar het basis systeem faalt kan de mens fantastisch. Een kenmerk hiervan is echter wel, …. de ene keer gaat het goed, en de andere keer mislukt iets. Die mislukkingen zijn stappen op weg naar het goede. Reflectie en openheid over mislukkingen zonder schaamte en zonder angst helpen om te groeien. En zo dragen mensen die zich vrij voelen om te mogen falen bij aan het verminderen van faalkosten en aan het optimaliseren van “foutloze” systemen. Om foutloos te kunnen worden moet het dus toegestaan zijn om fouten te maken.

Gesprekken en dialogen zonder oordeel zijn nodig om dit te realiseren. Heb jij het al voor elkaar om een cultuur te hebben waarin fouten maken mag, zolang de fouten een bijdrage leveren aan een foutloos proces? Of werk jij nog met de schandpaal?

Dat hoofd en dat maaiveld hoe zit dat ook al weer?

Wie geen fouten maakt maakt meestal niets, die dooddoener kennen we allemaal. Maar oh jee wat gebeurt er met mensen die constant fouten maken…

Het maaiveld staat er prachtig bij. Mooi egaal groen en ineens ontluikt er een bloem die net iets harder groeit dan het gras. Midden op het veld. Het geeft kleur maar verstoort wel de rust. Het verstoort het patroon wat we allemaal kennen en tegelijkertijd is die ene bloem nog geen teken van een bloeiend bloemenveld. Nee, die ene bloem staat er maar een beetje alleen in de spotlights. Je kan duidelijk zien dat het nog geen prachtig afgestemd boeket is.

Het gaat zo veel beter als je in één keer in de kas geplante bloemen tegelijkertijd in een bloemenveld zet. Van niets, naar iets perfects… Daar heb j echter de kas voor nodig. De kas bestaat er dankzij dat ene bloemetje wat spontaan zijn hoofd boven het maaiveld uitstak.

Zo is het in werkomgevingen, zo is het in de muziek, zo is het op de scholen. Je kan je hoofd boven het maaiveld uitsteken, dit kan uitgroeien tot prachtige successen, maar het kan ook volledig mis gaan. Soms heb je de middelen niet om kasgekweekt te zijn maar moet je gewoon beginnen, op hoop van zegen. Start-up organisaties met weinig geld zullen in het begin veel meer fouten maken dan organisaties die jarenlange voorbereiding hebben voor ze iets in de markt zetten.

Vernieuwing en verandering komt van diegene die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt. Mensen die dat regelmatig doen krijgen aan het begin van hun carrière meestal klap na klap, mislukking na mislukking. Met af en toe een positieve uitzondering. Hou je het vol om je kop boven het maaiveld uit te steken, vang je de klappen op en wordt je gecoacht in een veilige omgeving dan bestaat de kans dat je uitgroeit tot iets geniaals…

Dus … wat doe je? Ga je voor de prestatie of ga je voor het leren…Of kies je de gulden middenweg, presteren waar het moet en leren waar het kan?

Letterlijk en figuurlijk taalgebruik

In deze video leer je waarom het zo belangrijk is om je bewust te zijn van het verschil tussen letterlijk en figuurlijk taalgebruik als je met anderen communiceert.

20100716-IMG_1429s

Stilstaan om gas te geven

Herken je de drukte… je loopt van het ene project in het andere en voor je het weet ben je volop in beweging maar is de richting zoek. Reactief respondeer je naar iedereen en naarmate er meer vragen op je af komen wordt het steeds lastiger om iedereen op de juiste manier te helpen.

Zaken blijven half liggen omdat je steeds weer aan iets nieuws begint voor het vorige afgerond is. En na verloop van tijd heb je één grote bak met half afgeronde projecten waar iedereen continu op terugkomt en je ziet door de bomen het bos niet meer.

Mocht je dit herkennen, trap dan eerst even op de rem. Sta stil en organiseer jezelf. Bepaal wat jouw prioriteiten zijn en organiseer de stroom van reacties. Lukt dit je lastig vraag dan gerust een coach of een personal organiser om je daarbij te helpen.

Voor mij werkt het in ieder geval om met enige regelmaat even een paar dagen onderhoud aan mezelf te plegen. Hierdoor ontstaat rust en ruimte en lukt het beter om die dingen die echt belangrijk zijn te realiseren. Oh, ja bij dat onderhoud hoort ook, op tijd stoppen met werken en rust nemen om je hoofd te re-setten. Als het drukker is dan moet je dit bewust doen, zelfs tegen je gevoel in. Je productiviteit gaar hier alleen maar door omhoog.

Succes

Terug en vooruit kijken

Zo aan het einde van het jaar vervang ik de tip van de week even door een terug- en vooruitblik.

Een jaar met veel beweging. Een maatschappij waarin weer economische groei lijkt te zitten. Een maatschappij waarin het met heel veel mensen heel erg goed gaat. En tegelijk een maatschappij waarin mensen angst hebben om te verliezen wat ze hebben en een maatschappij waarin mensen aan de kant staan die niet (meer) mee “mogen” doen.

De tegenstellingen lijken groter te worden en in mijn dagelijkse praktijk als trainer en als bestuurslid van HetTrainingsbureau spoort deze ontwikkeling me aan om de verbinding te zoeken. Verbinden tussen de verschillende lagen van de maatschappij is meer en meer nodig. Tegelijkertijd vliegen de adviezen om je alleen te omringen met succesvolle mensen je op sociale media om de oren.

Er zijn aanslagen en de wereld lijkt steeds onveiliger te worden terwijl er tegelijkertijd winsten geboekt worden op veiligheidsgebied. Kortom we leven in een vat vol tegenstrijdigheden die voor velen moeilijk te bevatten zijn. Zet je de zonnige bril op dan is alles fantastisch, verleg je het perspectief dan is er één groot zwart gat.

Wat ik de afgelopen jaren zelf sterk geleerd heb is dat het perspectief wat je kiest een keuze kan zijn. Je moet dan wel de vaardigheid aangeleerd hebben om je perspectief te kiezen. Die vaardigheid kan pas ontstaan als je het inzicht hebt dat je dingen van meerdere kanten kan benaderen. Die vaardigheid kan pas ontstaan als je jezelf bewust bent van het gegeven dat alle media vanuit het perspectief van de zender werken. Die vaardigheid kan pas ontstaan als je beseft dat de reactie van een ander op jouw gedrag meer zegt over de ander dan over jouw gedrag.

Ik doe mijn best om het oordeel zo veel mogelijk uit te schakelen. Dat lukt vrij aardig alhoewel ik me besef dat ik een oordeel heb over bevooroordeeld kijken en onbevooroordeeld kijken. Dus helemaal zonder oordeel lukt niet.

Ik doe mijn best en blijf dit het komende jaar ook doen om mensen en organisaties te helpen om het perspectief te kunnen verleggen. Hierdoor kan kansloosheid ineens vervangen worden door kansrijkheid. Hierdoor kan angst en daarbij horende haat vervangen worden door vertrouwen en liefde. Verandert daardoor de realiteit….. nee, die blijft hetzelfde. Oorlog blijft oorlog, extremisme blijft extreem, en ziekte en dood blijft verdriet doen. Wat er wel verandert is de energie die overblijft als je naar de dingen kijkt. Energie kan gericht worden op het creëren van vrede, energie kan gericht worden op het matigen van extremisme, energie kan gericht worden op zorgen voor zieken en rouwenden waardoor er daadwerkelijk positieve actie ondernomen wordt. Bekijk je het vanuit een ander perspectief dan verlam je of wordt je agressief. In beide gevallen leidt dat tot destructief in plaats van constructief gedrag.

Ik wil hier het komende jaar weer met volle energie aan gaan werken. Samen met individuen, met organisaties en met heel veel andere trainers om zodoende de aanwezige energie van mensen te concentreren op zaken die er werkelijk toe doen.

Graag bedank ik iedereen die me in 2016 in staat gesteld heeft om groei te realiseren, klanten, trainers van HetTrainingsbureau, familie en vrienden. Zonder jullie had ik niet gestaan waar ik nu sta. Ik vertrouw er op dat we samen in 2017 nog meer impact kunnen hebben.

Waar ben jij bang voor?

Ik ben zo bang voor bang zijn…. Bang zijn is namelijk iets wat ontzettend veel energie kost. Bang zijn zorgt dat je in een verhoogde staat van paraatheid komt om te vechten te vluchten of het bevriest je.

Om me heen zie ik heel veel bange mensen, bang voor…:

  • Aanslagen zoals in Berlijn
  • Neervallende vliegtuigen
  • Bijtende honden
  • Buitenlanders
  • Mensen die bang zijn voor buitenlanders
  • Godsdienst fanatici
  • Anti godsdienst fanatici
  • Bazen
  • Ondergeschikten
  • Kinderen
  • Ouders
  • Het podium
  • Succes
  • Falen
  • etc…..

Een beetje angst kan natuurlijk goed zijn, je wordt er alerter door. Toch merk ik dagelijks als ik me op mijn angsten richt dat ik verkramp en geen waarde meer toevoeg. Als ik de moed heb om over mijn angsten heen te stappen, de confrontatie aan ga en vanuit vertrouwen werk dan gebeuren er mooie dingen. De eerste stap om naar dat vertrouwen toe te gaan is bewust zijn van het gegeven dat “iets” je belemmert om vrijuit actie te ondernemen. Vanuit dat bewustzijn is het nodig om uit te zoeken wat het “iets” is. Vaak is het een angst die je ooit terecht hebt opgebouwd. Zodra je hem kan benoemen dan kan je de confrontatie aan en kan je kiezen om geen last meer te hebben van de angst als hij je niet helpt. Hierbij is het belangrijk dat je erkent dat je de angst hebt, dat je bewust bent van het gegeven dat de angst je niets te bieden heeft en dat je afstand van de angst wilt nemen.

Angst heeft ook goede kanten, het gegeven dat ik bang ben voor angst, geeft me energie om vertrouwen te promoten.

Ik wens je fijne feestdagen en volgend jaar een jaar waarin vertrouwen het wint van de angsten.