Blog

Cadeautjes

Elke dag opnieuw ontdek je een nieuw stukje van jezelf, een nieuw stukje van de ander, een nieuw stukje van het leven. Soms gaat dat eenvoudig, lijkt het of de wind je meeneemt op een reis waar je aan deel wilt nemen. Soms doet het pijn en lijkt het of je tegen de stroom in moet vechten tegen de elementen. Zowel de positieve flow als de negatieve momenten leveren de cadeautjes van kennis en inzicht.

Bewustheid zorgt er voor dat je de cadeaus kan aanvaarden, het geeft je de kracht om de cadeaus uit te pakken en op waarde te schatten. Toch staat, met name als er tegenwind is de bewustheid niet altijd open. Door tijdsdruk, of sociale druk, of door interne drukte kan je soms de verborgen cadeaus niet waarnemen. Je kamer of je hoofd komt dan vol te staan met onuitgepakte pakketten die in de weg staan. Hoe voller het is hoe lastiger het is om ze uit te pakken en te ontdekken welke waarde er in zit.

Af en toe een moment pakken om stil te staan bij de cadeaus en benoemen welke lessen je geleerd hebt ruimt de kamer weer op. Er ontstaat rust en ruimte en de cadeaus die je aanvaard hebt maken een mooier mens van je.

 

Doe je het wel of doe je het niet……

 

Ze loopt door de supermarkt. Er staat een schaal met plakjes kaas, ze neemt een stukje en loopt door. Even later is er een proeverij van een nieuwe diepvriesmaaltijd, ze neemt een bakje en eet het op. Nog iets verder in de supermarkt staat een promotiestand van candy bars, ook hier neemt ze er een en ze loopt verder. Dan volgt er een nieuwe frisdrank die gepromoot wordt en wederom gaat ze verder. Zonder iets in haar mandje te stoppen loopt ze de supermarkt uit.

Enkele meters verderop is nog een supermarkt en opnieuw gaat ze voor de gratis proeverijen, en na zes supermarkten heeft ze voor niets gegeten. Zo gaat het dag aan dag, en inderdaad je hebt geen geld nodig om te overleven.

Op de hoek van de straat staat een straatartiest. Hij speelt op een saxofoon. Af en toe loopt er iemand langs die een muntje in zijn saxofoonkoffer gooit en aan het einde van de dag heeft hij net voldoende om opnieuw te overnachten.

Hij is een ambitieus artiest, speelt overal waar het maar kan om in de kijker te komen. Iedereen geniet, maar niemand huurt hem in. Er is voldoende gratis aanbod. Zakelijk is hij niet zo sterk, de tune die hij gecomponeerd heeft klinkt dagelijks op de radio, iemand anders heeft die tune verkocht. Hij weet niet eens meer wie.

Er gaan behoorlijk wat uren zitten in het leveren van bewijs dat je goed genoeg bent als zelfstandig professional in een creatief vak. Het aantal free consultancy uren is vele malen groter dan menigeen denkt. Vooral voor de zelfstandige die alleen werkt is dit nogal eens een sloper voor de echte business. Elke keer op hoop meer de proeverij aanbieden aan iemand die gewoon van supermarkt naar supermarkt gaat.

Het verhaal heeft twee kanten, niet iedereen die proeft is als de dame die nooit iets koopt. Proeven kan wel degelijk leiden tot langdurige relaties. Als mensen alleen maar proeven is het niet goed voor je zelfvertrouwen, het wordt steeds moeilijker om je rug recht te houden en een fatsoenlijke prijs te vragen. Samenwerken met anderen loont in dit geval. Je kan stukjes laten proeven, en je kan er ook voor kiezen om de proeverij ook te laten betalen. Garanties geven werkt ook, of consequenties verbinden aan de proeverij. Let goed op de machtsverhouding en kies je klanten.

Onderstaand filmpje is een mooie weergave van mensen die duidelijk maken dat een zakelijke houding en het vragen van een faire prijs veel normaler is dan veel (vooral kleine) ondernemers vaak denken.

Als je je perspectief wijzigt, veranderen je mogelijkheden. Wijs niet met het vingertje geef geen schuld aan de ander maar spreek je klant wel aan op eerlijke business.

Je zal maar een gave hebben

Ik wil weten hoe mensen leren. Waarom ik dat wil weten? Geen idee waarschijnlijk omdat leren en ontwikkelen mijn vak is. Maar het kan ook anders zijn. Wellicht omdat ik nooit begrepen heb dat het leren op een bepaalde manier moest die niet bij mij paste. Jarenlang heb ik gedacht dat ik zelf gek was. Daarna dacht ik dat de wereld om mij heen gek was. En nu, daar wordt je dan zesenveertig voor, heb ik ontdekt dat er gewoon meerdere manieren van denken en ontwikkelen zijn.

Weet je wat ik zo frustrerend vind. De kennis hierover was al in 1979 bekend, toen was ik negen jaar. En al die tijd vanaf 1979 tot nu was ik me niet bewust van die kennis. Wellicht heeft iemand me het wel eens verteld. Een leraar op de hogeschool waar ik technische bedrijfskunde studeerde nam me mee in de wereld van het creatieve denken. Bijna niemand snapte die leraar, maar hij was mijn held. Met de kennis van 1979 die nu actueel bij mij naar boven komt bedenk ik me dat ik dit graag veel eerder had willen weten. Maar wist ik veel, ik had wel een probleem maar was me er niet van bewust. Misschien daarom dat deze kennis bij mij nu met veel impact binnenkomt. Wellicht dat jij denkt… nou… en…?

Waar heb ik het over. Slimme intelligente mensen met veel potentieel. Ze lopen bij bosjes rond op deze aarde en een groot deel van die mensen komt niet of nauwelijks tot optimaal uitnutten van de mogelijkheden. Ofwel er gaat veel potentieel verloren. Dat potentieel gaat verloren door onbegrip. Onbegrip door de mensen zelf en onbegrip door de omgeving van de mensen met veel potentieel.

Mensen hebben verschillende vormen van potentieel (intelligentie) wat ze kunnen ontwikkelen. (bron: Dabrowski)

  • Psychomotorisch
  • Zintuigelijk (sensitief)
  • Intellectueel
  • Verbeelding
  • Emotioneel

Ze kunnen hierbij ook drie verschillende vormen van gedragingen hebben.

  • Presteer-gedrag
  • Begaafd-gedrag
  • Creëer-gedrag

Bertie Kingore, een Amerikaanse wetenschapper heeft zich vooral gericht op “hoger begaafde” kinderen. Zij heeft op basis van de drie houdingen verschillen in aanpak rondom leren en ontwikkelen weergegeven die volgens mij ook toepasbaar zijn bij een breder publiek.

Prestatiegedrag is gericht op het behalen van een resultaat binnen de gestelde normen. Je ziet de presteer gerichte mensen hard werken om resultaten te halen. Ze vinden het prettig om duidelijke kaders te hebben waarbinnen ze kunnen weten hoe ze kunnen scoren. Consistent en doelgericht gebruik maken van de zekerheden die er zijn. Deze groep scoort vaak erg hoog als het gaat om het aanleren van complexe zaken die gereproduceerd moeten worden. De vraag aan de leraar zal zijn: “leg me exact uit hoe ik het moet doen, en geef me feedback of ik het goed doe”.

Begaafd gedrag is gericht op het begrijpen en verstaan van bredere onderliggende structuren. Weten hoe je een som moet uitrekenen is niet voldoende, je moet snappen waarom je het op deze manier moet doen. Ook het leggen van verbanden is van belang. Deze groep zal zekerheden ter discussie willen stellen om te snappen waarom iets wel of niet werkt. Ze vinden het prettig om een zekere vorm van vrijheid te hebben om conceptueel te denken. Deze groep scoort vaak hoog als er snel nieuwe verbanden ontdekt moeten worden. De vraag aan de leraar zal zijn: “Zouden er ook situaties zijn waarin deze natuurwet niet opgaat? En kan je me uitleg geven welke functie muggen hebben in ons ecosysteem?” Zullen we samen in dialoog gaan om de grenzen te verkennen.

Creatief gedrag is gericht op het construeren van iets wat nog niet eerder bestond. Nieuwe verbanden leggen, verbeeldingskracht gebruiken en vooral zelf ontdekken wat werkt en wat niet. Bij voorkeur worden zelfstandig nieuwe mogelijkheden verkend. Onlogisch klinkende ideeën vormen een bron van inspiratie. Het bedenken van ideeën en mogelijkheden is voor creatief georiënteerde mensen vaak belangrijker dan de praktische uitvoerbaarheid van de ideeën. Deze groep zal zekerheden en vaste patronen snel als belemmering voor de creatieve vrijheid zien. Ze vinden het vaak prettig als er aandacht gegeven wordt aan de schoonheid of inventiviteit van de ideeën. Deze groep scoort vaak laag omdat ze niet eerder begaande wegen opzoeken. Ze maken vaak heel veel fouten omdat ze geen voorbeelden hebben die ze nabootsen maar origineel iets nieuws bedenken. Doordat het nieuw is hebben de producten die ze opleveren vaak veel last van kinderziektes. Deze groep bloeit vaak pas laat op omdat er veel tijd gaat zitten in het leren maken van eigen fouten en het kiezen om de creatieve kracht productief in te zetten vaak wat langer duurt. De vraag aan de leraar zal zijn: “Zie je me…. Kijk eens wat ik bedacht heb…”

Je snapt het waarschijnlijk, ik behoor tot de laatste categorie… Ik denk dat vroegtijdig signaleren van het voorkeursgedrag kan helpen om de kwaliteiten van een ieder nog beter tot zijn recht te laten komen.

 

 

5 manieren om je team te verstieren

Je geeft leiding aan een team en dan bakt het team er niets van. Niemand luistert en niemand laat zich managen. Je wordt er gek van en de eerste stap is:

  1. Ze doen niet wat ik zeg dus ik blijf het maar herhalen
  2. Ze doen niet wat ik zeg dus ik ga de planning voor ze maken
  3. Ze doen niet wat ik zeg dus ik ga strenger controleren
  4. Ze doen niet wat ik zeg dus ik geef ze stevige feedback
  5. Ze doen niet wat ik zeg dus ik ga klagen en haal er een externe bij die mijn visie onderschrijft.

Deze vijf stappen hebben garantie op succes. Je weet zeker dat je hiermee steeds verder van jouw doel afkomt.

Hoe kan het wel?

  1. Wees helder over wat jij wil
  2. Sluit aan bij de behoeften van de ander
  3. Onderzoek de drijfveren, manco’s en weerstand
  4. Luister naar alternatieve ideeen en onderzoek deze om te begrijpen
  5. Prijs de bijdrage die men levert met hun weerstand zodat jouw idee nog beter wordt.

Klinkt eenvoudig, is eenvoudig maar niets is zo complex als eenvoud.

KPI’s zijn vaak killers van plezier en innovatie

Heb je ook zo’n helder verhaal mee gekregen van jouw baas? Exact vastgelegd waar je aan het einde van het jaar op afgerekend wordt. Mooi vastgelegd in prestatie indicatoren met targets en meetbare resultaatgebieden.

Heb je zelf de doelen van de medewerkers die onder jou vallen ook scherp vastgelegd in eindtermen. Helemaal goed vastgelegd en gekoppeld aan een beoordelingssysteem.

Als je uitgaat van een volledig beheerst meetbaar systeem waarin de mens een radartje is in het geheel heb je natuurlijk een prachtig instrument in handen.

Helaas…., organisaties veranderen, markten veranderen, de complexiteit neemt toe en op het moment dat je de indicatoren helder hebt is de realiteit dusdanig veranderd dat ze niet meer relevant zijn. En dan wordt je toch afgerekend op de achterhaalde indicatoren…

Daarnaast leiden individuele KPI’s vaak tot sub-optimalisatie. Afdeling A doet het goed omdat ze intern beter over de budgetten onderhandelen dan afdeling B. De opbrengsten vallen dus bij afdeling A en de kosten bij B. Heel vaak hoor ik mensen vanuit grotere organisaties zeggen dat ze weer een significant bedrag hebben verdiend. Bij navraag blijkt er wat geschoven te zijn met interne budgetten. Ik noem dat schuiven met Mickey Mouse geld.

De interne verantwoording, en de interne onderhandelingen leiden af van het klantbelang en van het belang tot werkelijk waarde toevoegen.

Let dus heel goed op als je KPI’s vast stelt. Maak ze vooral niet te financieel maar richt je veel meer op kwalitatieve begrippen. Geef de kernwaarden een centrale rol en zet waardetoevoeging centraal. Oh ja en maak van plezier en innovatie ook een KPI dan los je het mogelijke probleem gewoon op.

 

 

Wat een achterlijke adviseur

Herken je dit?

Je hebt een probleem.

Je belt een adviseur en de mafketel durft gewoon te beweren dat hij er niets van snapt. Hij is toch adviseur hij kan jouw probleem toch oplossen. Maar in plaats van oplossingen te bieden komt ie bij je met allerlei super domme vragen. Vragen waar je hem niet voor nodig hebt. Je wil gewoon dat hij jou precies levert wat je nodig hebt. Een grondig advies waarin staat wat je moet doen.

Dan heb je het probleem doorgesproken en dan begint ie te zeveren met vragen waarom het voor jou een probleem is. Dat gaat hem niets aan hij moet het gewoon oplossen.

Wat een achterlijke adviseur…

Je stuurt hem weg want je hebt er niets aan. Gewoon iemand die mijn probleem kan oplossen, is dat nou zo veel gevraagd?

En dan staat ie daar de Adviseur die altijd een antwoord heeft. Je vertelt jouw probleem en hij geeft aan dat hij wel vaker met dit bijltje heeft gehakt. Dat klanten altijd tevreden zijn en met een glimlach teken je het contract en hij mag aan de slag.

Twee weken later. De adviseur is klaar, de klus is gedaan, de rekening is binnen en…. Je hebt dringend behoefte aan een adviseur die niet meteen aan de slag gaat. Maar één die eerst wat vragen stelt omdat ie niets van jouw probleem snapt. Eén die dat gewoon toe durft te geven en die niet stopt met het stellen van vragen zodat hij niet alleen weet welk probleem je opgelost wilt hebben maar ook welke impact het probleem voor jou persoonlijk heeft. Kortom een adviseur die pas begint met het oplossen van het probleem nadat hij het echt begrepen heeft. En als het even kan iemand die oprecht interesse in jou heeft.

Maar ja waar vind je zo iemand?

Ministerie van plezier

Heb je ook zin in prachtige prestaties? Heb je ook zin in leerzame ervaringen? Heb je ook zin in plezier? Heb je ook zin in fijne relaties? Heb je ook zin in lachende mensen om je heen? Heb je ook zin in zorgzaamheid voor mensen die zorg nodig hebben. Heb je ook zin in warmte en compassie?

Ik wel in ieder geval.

Helaas bekruipt me regelmatig het gevoel dat we ons vooral richten op het oplossen van problemen. Op zich is daar niets mis mee, maar het bouwt niets structureels. Afgelopen week heb ik, aan de hand van allerlei politieke ontwikkelingen en nieuwsberichten, weer eens bewust gekeken naar de focus die we massaal lijken te hebben in dit land. Ik zie dit terug in de politiek, ik zie het terug in organisaties en ik zie het terug in scholen en huishoudens. Er gaat veel aandacht, in mijn ogen te veel aandacht, naar het oplossen van bestaande problemen. Oplossen van lopende zaken en het repareren van kapotte dingen. Vraag op een feestje maar eens na waar mensen zich bezig mee houden. De meeste mensen lossen bestaande problemen op en veroorzaken nieuwe problemen. Ze zijn boos, teleurgesteld, verdrietig en anderen zijn meestal de schuld.

Alles wat je aandacht geeft groeit. Het groeit alleen wel in zijn eigen tempo. Door meer aandacht te geven, groeit het stabieler en heeft de groei een groter bereik. Hoe vaak richten we onze aandacht op het beleven van plezier?

  • Plezier beleven aan het zorgen voor anderen.
  • Plezier beleven aan het bouwen van mooie dingen.
  • Plezier beleven aan het steeds beter worden in iets.
  • Plezier beleven aan het leveren van service voor een klant.
  • Plezier beleven aan het zien ontwikkelen van kinderen.
  • Plezier beleven aan het zien ontwikkelen van ouderen.
  • Plezier beleven aan de wijsheden die ouderen te delen hebben.
  • Plezier beleven aan het delen van wijsheden.

Als we ons meer richten op het plezier beleven, dan veranderen taken en doelstellingen van verplichtingen in prettige activiteiten. Door meer plezier te beleven, en dat doe je door je daar bewust op te richten, maak je de wereld om je heen een stuk mooier.

Een klant die plezier beleeft aan de diensten of producten die hij afneemt geeft een prachtig cadeau terug aan degene die het product levert. Een klant die hoge eisen stelt en continu zijn teleurstelling laat weten geeft angst terug aan degene die het product levert.

Angst is een hele sterke drijfveer om tot productie te komen. Angst is een hele sterke drijfveer om hard aan resultaten te werken. Je kan het dus gebruiken. Echter mensen die uit angst handelen om het iemand naar de zin te maken beleven daar doorgaans weinig plezier aan. De intrinsieke motivatie om actief te zijn wordt niet aangesproken.

Plezier is een even grote drijfveer. Echter plezier leidt tot verlangen. Verlangen naar meer plezier en verlangen tot het leveren van top prestaties. Een klant die hoge eisen stelt en continu zijn waardering geeft voor gedane inspanning en die continu bezig is om feedback te geven zodat het product nog mooier, of beter kan worden geeft brandstof en energie terug aan degene die het product levert.

Brandstof en energie zijn essentieel om langdurig op hoog niveau te kunnen presteren. Het leidt tot intrinsieke motivatie om energie terug te geven in het leren, verbeteren en produceren van dingen waar je iemand blij mee maakt.

Kijk maar eens wat er gebeurd als je een kind verplicht om zijn of haar kamer op te ruimen met als argument dat jij als ouder daar last van hebt. Vervolgens geef je ook nog aan dat als het niet gebeurt dat je dan zakgeld inhoudt. De kamer zal waarschijnlijk met gezucht en gesteun (al dan niet geuit) worden opgeruimd en het resultaat maakt jou blij maar kan het kind niets schelen.

Draai de vraagstelling eens om. Bedenk eerst wat voor jouw kind belangrijk is. De één vindt het fijn om snel dingen te kunnen vinden, de ander vind het fijn om veel speelruimte te hebben, een volgende vind het fijn om jou een plezier te doen (deze redenen verschillen per kind en per levensfase). Vraag het kind, met een voor het kind relevante reden, of het kind dat resultaat graag wil. (Je hebt bijvoorbeeld een kind van vol ongeduld zit en nooit zijn spullen kan vinden en dan ongeduldig wordt van het zoeken. Dan is snel dingen kunnen vinden een goede reden om een opgeruimde kamer te hebben.)

Een concrete vraag zou dan kunnen zijn: Zou je dingen graag sneller kunnen vinden, waardoor je minder tijd kwijt bent aan zoeken? (antwoord is altijd Ja, alleen in knorrige buien zal elk antwoord wat uitgesproken wordt altijd Nee zijn). De volgende vraag is, zou een opgeruimde kamer daarbij helpen? (ook in dit geval is het antwoord wat bedacht wordt altijd Ja…. maar wordt die ja in knorrige buien ook uitesproken in een Nee) Maak vervolgens een spel van het opruimen, en doe met een vrolijk gezicht een beetje mee.

De meeste mensen hebben geen hekel aan actief bezig zijn als ze bezig zijn. Vaak hebben ze wel drempels om te beginnen. Maar de mens heeft de neiging om graag productief te zijn. Dit wordt gestimuleerd als het productief zijn wordt vertaald in bevrediging van persoonlijke behoeften.

Moeten er dan geen rotklussen worden gedaan. Absoluut wel, maar een rotklus die je voor een goede reden doet verandert van rotklus in een nuttige noodzakelijke gewenste activiteit. Heeft een kind overgegeven dan kan je het bed verschonen met de pest in dat jij weer die klus moet opknappen, je kan het ook doen met plezier omdat je al denkt aan dat lekkere schone bedje wat ontstaat.

Bewuster je houding kiezen is iets wat geleerd kan worden. Hierin hebben opvoeders een belangrijke inbreng. Ook hebben scholen, management in bedrijven en de overheid een belangrijke inbreng. Ik pleit dan ook voor een ministerie van plezier. Zodat we “plezier beleven aan genieten”, blijven stimuleren. Tegelijkertijd besef ik dat het ieders persoonlijke verantwoordelijkheid is om hier aan te werken.

Wil je meer plezier, kies er dan voor om te genieten van wat je doet. Kies er voor om te genieten van plezier van anderen. Kies er voor om plezier voor te leven. Ik beleef er zelf veel plezier aan om plezier te delen, het schrijven van dit stuk maakt me blij. Weten dat jij het leest maakt me blij. Weten dat jij er ook voor kan kiezen om iets anders te doen dan dit lezen omdat je daar meer plezier aan beleeft maakt me ook blij.

Mocht ik jou kunnen helpen om jouw beleving van plezier aan ontwikkelen groter te maken dan doe je mij een groot plezier om hetTrainingsbureau daarvoor in te huren. We gaan dan graag met passie de uitdaging aan.

Pessimisten pesten

De optimist ziet het glas half vol, de pessimist ziet het glas half leeg en de realist ziet een glas en weet waar de kraan is. Dit soort uitspraken vliegen je om de oren op diverse sociale media. Het staat er bol van de 10 tips voor een succesvol leven en 7 gedragskenmerken van toppers etc. Als je goed door de zaken heen leest komt het er vrijwel altijd op neer dat succesvolle mensen geloven dat Read more

Klageritus constantus

Pseudo wetenschappers hebben een bijzondere ontdekking gedaan van een nieuwe oprukkende zeer gevaarlijke ziekte. Het is al een oude ziekte die vroeger bestreden werd met “Mond dicht, doorgaan”. In de tijd dat er zeer ongelijke kansen waren voor iedereen was dit ook de beste remedie. Niet stikken maar slikken was ook een devies.

Inmiddels zijn de inzichten verbeterd en is er Read more

Verkopen is aan het einde van zijn lifecycle

Wat???

Nee, dat kan niet….

Je hebt gelijk, we moeten nog steeds verkopen, en we moeten nog steeds marges halen in het bedrijfsleven om de continuïteit voor morgen te realiseren. En toch durf ik de bewering aan dat het pure verkopen aan het einde van zijn lifecycle aan het komen is.

Wat is er aan de hand? Alles wordt steeds transparanter. Er ontstaat steeds meer co-creatie en we zitten in een wereld van overvloed in plaats van schaarste.

Dit vraagt nogal wat aanpassingen in Read more